Mózgowe Porażenie Dziecięce

Czym jest Mózgowe Porażenie Dziecięce

Jest to grupa zaburzeń rozwoju i ruchu postawy, limitująca aktywność, będąca konsekwencją  niepostępujących uszkodzeń rozwijającego się mózgu płodu lub niemowlęcia. Zaburzeniom ruchowym często towarzyszą dysfunkcje w zakresie układów zmysłów, percepcji, komunikacji, poznawczych, zaburzeń zachowania i napady padaczkowe.
(Executive Committee of definition of Cerebral Palsy –, P. Rosenbaum, et. al., Dev. Med. And Child Neurol. Aug.2007, 47. 571-576)

Jakie wyróżniamy postacie Mózgowego Porażenia Dziecięcego?

Podział na podstawie The Surveillance of Cerebral Palsy in Europe ( SCPE, Cans 2000)

• Postacie spastyczne

  • obustronne (diplegia, tetraplegia)

  • jednostronne (hemiplegia)

• Pozapiramidowe (dyskinetyczne) – niekontrolowane, mimowolne ruchy

• Móżdżkowa (ataktyczna) – zaburzenia równowagi i precyzji ruchów

Jakie są czynniki ryzyka MPD:

• Wady rozwojowe mózgu 

• Infekcje we wczesnych okresach ciąży 

• Krwawienie około- dokomorowe III/ IV stopnia u wcześniaków ( ryzyko MPD 50%-60%)

• Niedotlenienie i niedokrwienie mózgu szczególnie wcześniaków lub dzieci z niską masa urodzeniową

• PVL leukomalacja okołokomorowa- postać jamista -80% na podstawie badań USG ( De Vries, 2012)

• U noworodków donoszonych zawał tętniczy ( najczęściej tętnicy środkowej mózgu spowodowanej zespołem niedotlenieniowo – niedokrwiennym)

• U wcześniaków zawał żylny (martwica spowodowana skrajnym ograniczeniem przepływu krwi przez dany obszar danego narządu)

• Zator tętniczy – zakrzep pochodzenia łożyskowego lub z naczyń płodu

• Zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych

• Hiperbilirubinemia w okresie noworodkowym w przypadku dzieci z dystonią

Statystyki

Globalnie MPD dotyka ok. 1,2% dzieci poniżej 5. roku życia (8,1 mln dzieci)

Rola fizjoterapii dziecięcej
Fizjoterapeuci specjalizujący się w MPD:

• prowadzą wczesną diagnozę i indywidualne programy usprawniające– już od niemowlęctwa pracują nad pozycjonowaniem, szeroko pojętym handlingiem oraz wsparciem rodziny w promaowaniu aktywności własnej dziecka

• skupiają się nad  terapię funkcjonalną 

• dobierają zaopatrzenie ortopedyczne (gorsety, ortezy, pionizatory) i pomagają w adaptacji do przyrządów do chodzenia,

• angażują rodzinę do codziennych ćwiczeń i modyfikacji środowiska domowego, aby wspierać samodzielność dziecka.

Każde dziecko z MPD ma zasoby osobiste, które powinny być priorytetem w dobrze celów terapii i drogi terapeutycznej.